Beelden

 

Inselblick is Eilandzicht

  

EEN DINGETJE  

Tessel Blok, (Te Gast 4) laat daarbij aantekenen dat ze bij eilandblik voornamelijk denkt aan blik dat op een eiland geproduceerd wordt. Eilandkijk is een mening van iemand, die geïsoleerd en op afstand ergens een mening over heeft. Te vergelijken bijvoorbeeld met tunnelvisie. En eilandoog; ach dat is niet meer dan een dingetje.

 

Anja de Regt , die uiteraard ook een voorkeur heeft voor eilandzicht heeft een keer op Aruba gelogeerd in een hotel, waar ze kamers met eilandzicht hadden. Geen zicht op een ander eiland maar op Aruba zelf. Omdat ik had gevraagd of mensen bistro’s of andere uitspanningen kennen met zo’n soort naam en ik dan langs zou komen om een foto te maken, stelt zij voor om op mijn kosten naar Aruba te gaan. 

 

Rina Brouwer blijft dichter bij huis. Zij weet dat strandhotel Seeduyn op Vlieland kamers met eilandzicht heeft.
      Zelf prefereert ze overigens de kamers met zeezicht.
Verder ergert zij zich nogal over de schrijfwijze Seeduyn.
Een Vlielands kwaaltje vindt zij, want je komt daar bijvoorbeeld ook Flielant, Herbergh, Vlierijck, Lickebaert en Posthuys tegen 

 

Marjan Ridder vindt eilandblik en eilandkijk lelijke germanismen. En vooral NIET germanismes!

Zo.


Piet Tieleman geeft nog een vijfde mogelijkheid. Omdat vanuit de bistro drie eilanden worden gezien stelt hij eilandenzicht voor.

Leuk gevonden, maar het lijkt me geen vertaling.

 

 

Een bistro met uitzicht

Deze bistro bevindt zich in Neuharlingersiel in het Duitse Oost-Friesland. Vanaf het terras kijk je recht uit op het Waddeneiland Spiekeroog. Links daarnaast zie je Langeoog en rechts Wangeroog.


Maar…

Hoe vertalen we nu Inselblick?

Laat het me even weten.
      En als er een bistro met één van die namen bij u in de buurt is, kom ik langs en neem een foto. Neem er dan maar vast één (twee mag ook) op mijn kosten. 

 

Een Poldermodel

                                                               V.l.n.r

 

Een fascinerend beeld

Soms krijgt een persoon een lidwoord en ontstijgt zichzelf. Zo was ik in Amsterdam op DE Albert Cuyp. Iedereen weet dat dit een markt is, maar vrijwel niemand weet wie A(e)lbert Cuyp was.

Wie was A(e)lbert Cuyp?

Precies! Een schilder. Hij leefde van 1620 tot 1691 en werd geboren in Dordrecht. In die stad wordt hij geëerd. In het Dordrechts Museum hangt werk van hem en aan de rand van de binnenstad staat een intrigerend en mysterieus standbeeld.
Niet op de Aelbert Cuyp Singel maar op de hoek van het Bagijnhof en de Johan de Wittstraat.


DRUK & ROMMELIG  

In Dordrecht is een discussie ontstaan over de plek van het beeld. Het is er druk en rommelig en het staat vlak voor een snackbar. Maar dat schijnt in de toekomst te veranderen als daar een winkelpromenade komt.

In een interview met Sandra Smallenburg in NRC-Handelsblad zegt Maria Roosen hierover:
      ‘Het is wel de laatste plek waar je een kunstwerk verwacht. Al staat Cuyp zo wel middenin het leven‘.

En verder:
      ‘Ik wilde iets anders maken dan het cliché van de schilder met baret en palet. Het is een fantasiebeeld geworden. Cuyp zelf fantaseerde zijn landschappen ook bij elkaar’.

Ik vind het een fascinerend beeld!

 

Bootjes kijken

Ze bestaan echt. Bootjesspotters.
      Mensen die urenlang met grote kijkers naar schepen staren.


DE BOULEVARD   

Je ziet ze bij Hoek van Holland, op de Maasvlakte en bij de pier van IJmuiden. De mooiste plek vind ik de Boulevard van Vlissingen, waar de vaargeul vlak langs het strand loopt. Vrachtschepen met containers en tankers met chemicaliën kan je bijna aanraken en vlak voor je neus klimmen de Belgische loodsen aan boord om de schepen naar Antwerpen te begeleiden.

Als je het scheepvaartverkeer rustiger wil bekijken kun je het voetveer naar Breskens nemen. Een moderne boot, die op een hovercraft of een catamaran lijkt. Binnen moet je een veiligheidsriem om als je op de voorste rij zit. Om de bekleding te sparen kun je aan boord niets te eten of te drinken krijgen. De tocht duurt 25 minuten.


EEN SWATH  

‘Is dit nu een catamaran?’ vraag ik maar eens aan een man in uniform. Hij kijkt mij langdurig aan, wrijft met zijn linkerhand door z’n zeemansbaard en begint te glimlachen. 

      ‘Nee’, zegt hij en zwijgt mysterieus.. 
     
 
      ‘Een hovercraft dan?’, probeer ik.
     
      ‘Nee!’, zegt hij. ‘Dit is een Swath’
    
 
      ‘Oh, een Swath’ zeg ik en kijk hem hoopvol aan.

‘Bij een Swath zitten’ zegt hij, ‘de drijflichamen onder water. Dat bevordert de stabiliteit. Bij een catamaran drijven ze op het water. Dat is het verschil’.

      ‘En waar staat Swath voor?’ vraag ik maar eens om hem echt te laten triomferen.

In Engels met een sterk Zeeuws accent volgt dan:

      ‘Small Waterplane Area Twin Hull meneer. We hebben er twee van’.