Details

Hoofdcategorie: Beelden (1169)

Categorie: Beelden

Gepubliceerd: 24 september 2008

Paardenbijters & Vlierbessen

Ik heb twee onbewezen stellingen:

--- Het is een goed jaar voor de libellen

--- De Vlierbes trekt libellen aan

Gisteren zat er weer één op mijn vlierbes.

Het is een Paardenbijter, die behoort tot de familie van de Glazenmakers.
Een mannetje ditmaal.

Details

Hoofdcategorie: Beelden (1169)

Categorie: Beelden

Gepubliceerd: 23 september 2008

Afgebroken & onderbroken

Dit bordje staat in het gehucht Nieuwendijk op het Zuidhollandse eiland Hoeksche Waard.
      Bij de parkeerplaats voor de veerpont naar Tiengemeten.
Als je zo’n honderd meter het pad volgt kom je bij het Haringvliet.

En daar bevindt zich die wethouder C. Molendijk-bank; gemaakt van graniet en ongeveer veertig meter lang.

Opvallend

Er vallen een paar dingen op.

Twee zijden

Je kunt aan twee zijden zitten.
De bank is aan één kant afgebroken.

Leuning

De leuning van de bank is onderbroken.

Is dit vrije expressie van de ontwerper of is het bewust gebeurd?

Wethouder C. Molendijk was bestuurder van 1971 tot 2004. Eerst van de gemeente Nieuw-Beijerland en na een herindeling van de gemeente Korendijk. Hij was van de SGP, met vier zetels in de gemeenteraad de grootste partij van Korendijk. Overleden in 2004 toen hij nog in functie was.
      Een carrière in de knop gebroken.
Dat is de symboliek achter deze bank.

Ik kom bij de bank een man van gevorderde leeftijd tegen. Hij is daar dagelijks en kijkt uit over het Haringvliet naar het eilandje Tiengemeten.
      ‘Een mooie plek’, vindt hij.
      ‘Alleen jammer dat Natuurmonumenten de planten en struiken langs de oevers niet weghaalt. Als je verder op gaat zitten kun je niets meer van het water zien‘.

De man heeft nog meer klachten.
      ‘De bank wordt niet goed bijgehouden. Kijk maar. Er ligt zand en vuil op. Soms neem ik een stoffer en blik mee en dan maak ik het schoon.
      Bovendien staan er ook geen afvalbakken.
Mensen laten hun afval soms gewoon hier achter.’

En dan:

‘Toen de bank geopend werd in 2004 stond er een bord met een biografie van de wethouder. Vandalen hebben dat bord beklad. De gemeente liet het schoonmaken, maar nadat ze het teruggeplaatst hadden werd het opnieuw vernield. Nu staat er niets meer. Jammer. Heel jammer.
      Ik bedoel: Als je een bank naar iemand vernoemt wil je toch informatie hebben over die persoon’.

Navraag leert dat Molendijk een gewaardeerd bestuurder was, die respect kreeg van alle politieke partijen. Een inwoner van een buurtschap herinnert zich dat de wethouder van onderwijs zich zeer ingespannen heeft om een bedreigd schooltje open te houden.
      Dat was geen reformatorische school, zelfs geen christelijke; het was een openbare school.
      ‘Dat tekent wethouder Molendijk’.

Details

Hoofdcategorie: Beelden (1169)

Categorie: Beelden

Gepubliceerd: 18 september 2008

Kamer met uitzicht & muziek

Dit is een windorgel. Het staat op een bunker aan de Nolledijk bij het begin van De Boulevard in Vlissingen.
Iemand heeft op de bunker Zimmer Frei gekalkt.

Ik moet daar -eerlijk gezegd- wel om lachen.
Regelmatig gaat er een containerschip voorbij in de vaargeul vlak langs de kust.
Dat levert surrealistische beelden op.

Het windorgel bestaat uit bamboepijpen met gaten en gaatjes, die geluid maken als de wind vat op ze krijgt.
En dat is vrijwel permanent, want er staat bijna altijd wind hier.

Als het stormt gaat het orgel ook als een razende tekeer.

Je kunt hier op een bankje zitten en nadenken over het leven.
 Het zicht op zee, strand, boulevard, mensen & honden & meeuwen, flats, hotels en andere leeftorens is mooi en rustgevend.

RICHTING WEST/NOORD

  
BOULEVARD

Details

Hoofdcategorie: Beelden (1169)

Categorie: Beelden

Gepubliceerd: 31 augustus 2008

De nodige rustseconden

Ik woon in een nationaal landschap. Sommige autoriteiten hebben dat zo afgesproken, hoewel er weer andere autoriteiten zijn die dit ontkennen. Toch is het wel lekker wonen in een nationaal landschap.
      En als je even dat nationaal landschap ontvlucht om een paar weken in een buitenlands nationaal landschap door te brengen, merk je bij terugkomst dat je inmiddels ook nog woont in een snelwegpanorama.

Er zijn in Nederland sinds eind augustus negen snelwegpanorama’s. Dat heeft het ministerie van VROM zo bepaald. Je kunt op die plekken vanuit de auto kijken naar ’typisch Nederlandse landschappen’ .

Dat kunnen weilanden met koeien zijn, eindeloze akkers met tarwe, aardappelen en suikerbieten, heidevelden, bossen, kronkelende dijken of dorpjes met ingetogen kerkjes.

Als er maar geen geluidswallen, bedrijvenparken, vinexwijken of verkeerde kantoorarchitectuur te zien zijn.
Automobilisten die een snelwegpanorama ondergaan scoren zogeheten rustseconden.

GEEN VERROMMELING  

Gebieden met een snelwegpanorama, waar de verrommeling van het landschap nog niet zou hebben toegeslagen, zijn:

Eemland (A1)

Wijde Wormer (A7)

Wiericke (A 12)

Wijk en Wouden (A4)

Noord-Kennemerland (A9)

Venen-Vecht (A2)

Hoeksche Waard (A 29)

IJsselvallei (A1)

Drentsche Aa (A 28)

KOMKOMMERS

Het nieuws kreeg veel aandacht. Zomer niet waar. Komkommers.
      En er was natuurlijk kritiek.
Hoezo maar negen panorama’s?

En sommige van die panorama‘s werden wel degelijk verziekt door nieuwbouw, wallen of opgeleukte wijkjes, zodat het aantal rustseconden wel erg klein was.
      En … moest je automobilisten nu eigenlijk wel wijzen op dat mooie landschap. Konden die hun ogen niet beter op de weg houden.

Vooral dit laatste was een argument voor veel mensen. Is de overheid net een campagne gestart met borden langs autowegen waarin je wordt geadviseerd met voldoende rust op pad te gaan, te zorgen voor genoeg frisse lucht in de auto en op tijd pauzes te nemen.
      Moet je je hardnodige rustseconden pakken door tijdens het rijden naar een panoramisch landschap te staren. Een activiteit overigens die volgens ambtenaren van VROM niet langer duurt dan 5 tot 150 seconden.

Waarom negen panorama’s?

Tja.

Volgens het Ruimtelijk Planbureau (RPB) dat eerder een studie naar snelwegpanorama’s verrichtte zijn er in Nederland nog maar liefst 322 waardevolle uitzichten over met een totale lengte van 440 kilometer.
      Ook over de term ‘waardevol’ valt natuurlijk te discussiëren,. Want dat zelfde planbureau heeft uitgerekend, dat de Nederlandse snelwegen maximaal twee maal 2.495 km uitzicht hebben.
      Oftewel in totaal 4.990 kilometer. Daarvan zijn er in totaal 1.753 uitzichten zonder verrommeling met een gezamenlijke lengte van 2.247 km. (45% van de totale lengte van het snelwegennetwerk).
      Waarom die dan niet het predikaat waardevol krijgen is mij niet duidelijk.

De actie kwam min of meer gelijktijdig met het plaatsen van een aantal toeristische borden langs de autosnelwegen. Een geschenk van de ANWB ter gelegenheid van het 125-jarig bestaan.

Denk niet, dat je bij het zien van deze borden altijd een snelwegpanorama passeert.
Er staan er namelijk veel meer: 16 nationale landschappen, 7 nationale parken en 1 werelderfgoedgebied.  

Ondermeer Het Groene Hart, het Rivierengebied, Zuid-Limburg en de stelling van Amsterdam.

Dit soort borden langs de autoweg staat er bijvoorbeeld al tientallen jaren in Frankrijk. Alleen zijn ze daar bedoeld om de automobilist de snelweg zo snel mogelijk te verlaten om zich de spoeden naar het aangeprezen landschap.
      Gelijk hebben ze.
Je neemt dan veel meer rustseconden op en bent ook geen gevaar meer op de weg.