Details

Hoofdcategorie: Beelden

Categorie: Beelden (1169)

Gepubliceerd: 29 maart 2014

BERKENSAP

(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

Nee wij zijn geen gezondheidsfanatici. Niks van dat alles; we slikken nauwelijks pillen, doen niet aan linksomdraaiende yoghurt of etherische oliën.
      Maar we zijn nu toch iets speciaals tegen gekomen: berkensap. Ieder jaar in maart een klein gaatje in een berk maken, slangetje er in en aan de slang een fles hangen. Daar stroomt elke dag ongeveer anderhalve liter sap uit. We hebben nu al meer dan tien liter! Men moet weten dat dit sap per liter in Duitsland al 28 euro kost.
      Wat moeten we met dat sap zult U vragen. Aan het begin van de dag een beker er van drinken en dan maar afwachten. Het reinigen van Uw lichaam gaat beginnen. Alle in de winter opgehoopte afvalstoffen worden afgevoerd, Uw fitheid neemt toe en U slaapt beter. Ik kan uit eigen ervaring nu zeggen dat het een wondermiddel is. Alle aanvullende informatie is goed te vinden op het internet. Google “berkensap” en U bent er. God zelf drinkt het, vandaar dat hij het zo lang volhoudt.

Klik HIER voor alle Photosophieën

Details

Hoofdcategorie: Beelden

Categorie: Beelden (1169)

Gepubliceerd: 25 maart 2014

DOLFIJNEN

(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije) 

Het begon al op het parkeerterrein van de supermarkt. Er zijn twee deuren; één om er in te komen en één om er later weer uit te komen. Hij wist niet welke deur men moest nemen om naar binnen te gaan er probeerde dit via de uitgang… Alarmbellen, lieve aanwijzingen van hen die naar buiten wilden. ''Oud, maar niet gek'', bracht hij uit. 
                         

Eenmaal binnen werd hij overweldigd door de immense schappen met frisdranken, zeeppoeders en andere spullen waar hij niet op uit was. Hij sprak een schappenvuller aan. Maar nu kreeg hij weer last van een merkwaardig verschijnsel; hij wilde vragen naar dahliabollen maar een ander woord schoof ervoor: dolfijnen. Hij wist dat wel maar kon met geen mogelijkheid het juiste woord naar boven krijgen. Dus vroeg hij waar de dolfijnen waren. De schappenvuller kon hier ook geen brood van bakken en liet hem aan zijn lot over.
      Hij spreekt ons aan. Blijkbaar heeft mijn vrouw een soort uitstraling die zegt: kom maar op met je problemen. Het woord dahliabollen is terug en we gaan zoeken. Iedere drie weken wordt de indeling van de supermarkt veranderd om ervoor te zorgen dat je moet zoeken en zo op spullen komt die je anders nooit zou kopen. Maar de dahliabollen worden gevonden, drie in een plastic zakje. Naar de kassa. Daar is een rij van zeker zeven karretjes. Hij schuift met zijn stok gewoon naar voren en sluit aan achter het eerste karretje. Niemand in de wachtende rij moppert of zegt hier iets van. Hongaren zijn vaak mild.
      Het gaat mis als de man tijdens het afhandelen van het eerste karretje die dahliabollen wil afrekenen. De cassière moet hem duidelijk maken dat hij dient te wachten. Dan komt onze ouwe aan de beurt en ziet het totaalbedrag op een scherm verschijnen en schrikt; dit is boven zijn budget. Hij vraagt de cassière of hij ook één bol mag kopen. Dat kan niet. Hij wil de bollen bij haar achterlaten en vertrekken, maar ook dat mag niet. Hij moet terug door de rij karretjes heen naar de servicebalie en daar die bollen teruggeven. Nadat hij een mobiele telefoonbalie voor de servicebalie had aangezien komt alles op zijn pootjes terecht en mag hij de winkel verlaten. Buiten zien we hem nog eens en hij zegt ''alleen maar oud, maar niet gek''.

Klik HIER voor alle Photosophieën

Details

Hoofdcategorie: Beelden

Categorie: Beelden (1169)

Gepubliceerd: 20 maart 2014

DEN HAAG

(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

Nu zeer binnenkort de stad den Haag ongeveer afgegrendeld gaat worden vanwege de komst van zeventig wereldleiders komen bij mij heftige herinneringen boven van de tijden die ik doorbracht in deze fascinerende stad.
      Ik heb niets met vele steden, vooral vanwege de om zich hen slaande lelijkheid. De Blokker en Kruidvat architectuur rukt steeds meer op. Maar den Haag, daar was ik al vanaf de kindertijd dol op. Mijn ouders wilden me wel eens een tijdje kwijt en dan logeerde ik wekenlang bij mijn zuster op de Amsterdamse Veerkade. Op de kruising Spui en die Amsterdamse Veerkade stond ik als kind het verkeer te regelen. Voorkeur voor de tram die naar Delft ging vanaf de toenmalige Turfmarkt. De bestuurders begonnen mij te kennen en groetten meestal ook.
     

Ik mocht niet met die trams mee van mijn zuster dus deed ik dat. Al was het alleen maar voor die melancholieke fluit van de Budapester motorwagen. Opgewonden werd ik ook door lijn 11 naar de Scheveningse vuurtoren. Dit was een tram met een sterkere motor, die een heel stuk op eigen baan reed. Natuurlijk “deed” ik ook de normale toeristische plekken; het Vredespaleis, de Gevangenpoort, het Planetarium, maar mijn grootste liefde waren de trams.
      Heel veel jaren later heb ik dit nog eens laten blijken. We huurden voor de VPRO-radio een tram in den Haag en lieten op het bestemmingspaneel de tekst plaatsen IN DE WAR. Hij reed een absoluut onvoorspelbare route en stopte bij sommige haltes. Als de passagiers aan de bestuurder vroegen waar hij heen ging, antwoordde deze in plat Haags: Da zie je toch, we maken gein en doen maar wat. Na een dik uur hadden we een tram vol met de meest uiteenlopende vrolijke mensen. De tram was er één uit de PCC serie; voor die tijd een geavanceerd model. Meer zoeven dan rijden.

De lievelingsbestemming was in de kinderjaren altijd het Kurhaus. (met de 8 of de 9). Dat sprookjesgebouw ben ik nooit binnen gegaan, dat leek me iets te veel. Men kan er beter nu niet meer heen gaan. Het is nu weggestopt achter uit de maat gegroeide flats. Er hebben ooit in Nederland schoonheidscommissies bestaan. Als je een dakkapel op je huis wilde moest dat langs die commissie. Ik denk dat hier in Scheveningen de leden van zo’n commissie zijn omgekocht, altijd op de verkeerde tijdstippen met vakantie waren, of niet goed in het hoofd.

Klik HIER voor alle Photosophieën

Details

Hoofdcategorie: Beelden

Categorie: Beelden (1169)

Gepubliceerd: 17 maart 2014

Gelanders rond een driehoekige Brink

Eén van de aardigste dorpen in Nederland is Den Hout in Noord-Brabant. Vlakbij Oosterhout. Het heeft een driehoekige Brink van 3 ½ ha. de zogenaamde Houtse Heuvel. Laantjes en veel mooie bomen. Woonboerderijen en vrijstaande huizen. Vaak met smeedijzeren punthekken en soms met rieten daken. Geen winkels; wel horeca.

Gelanders

Het is oud Den Hout. Er zijn voorwerpen gevonden uit de IJzertijd (500 voor Christus).
      De omwonenden van de Houtse Heuvel hebben de Brink in eigendom. Het zijn zogenaamde gelanders, die het gebied zelf besturen.
      Volgens één van die gelanders wordt bij dat besturen overigens een eenvoudig motto gehanteerd: ‘Stilstand is vooruitgang’.
      Het gebied moet dus zo veel mogelijk in oorspronkelijke staat worden gehouden.

Corneliuskerk

Op de achtergrond de Corneliuskerk, die in 1878 geopend werd.
      In 1988 na een ingrijpende restauratie uitgeroepen tot monument van het jaar in Noord-Brabant.

Samen ‘stilstaan’

Horeca

Sierboerderij

Koopje

Hier en daar is nog wat te koop.
      Dé kans om gelander te worden. Vraagprijs: € 464.000,--