Beelden

 

 

ONTWAKEN

 

(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

 

 

                                                                               Het komt zomaar uit de grond

                                                                                            Of uit het water

                                                                           Laat zich door de tuin bewonderen

                                                                                               Vreest niets

                                                                                              Piekert nooit

                                                                                        Heeft geen schulden

                                                                                     Kijkt niet naar de teevee

                                                                                   Door een ieder bewonderd

                                                                                          Op weg naar bloei

                                                                                               Dat is alles

                                                                         En het sterven wordt niet gevreesd

                                                                    Want het komt later zomaar uit de grond

                                                                                           Of uit het water

 

 

Klik HIER voor alle Photosophieën 

 

 

 

ZWALUW

(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

 

  

 

Altijd in de weer

Al was het maar met op en neer vliegen

Ieder jaar toch maar weer

En ook nog in ieder weer

Naar het Afrika voorbij de Sahara

Eenmaal weer terug nesten bouwen

Stevig en buiten bereik van de kat

Op een avond begon het klagen

Steeds maar dat voedsel halen

Nooit rust

Ja, pas veel later

En dan is het laat

 

 

Klik HIER voor alle Photosophieën

 

 

 

 

 

Een briljant betoog

 

 

 

Mijn voormalige VPRO-collega Wim Bloemendaal maakte deze foto in 1988 in Israël. Maar hij had geen idee meer waar dat was.
      Hij plaatste de foto op zijn blog; natuurlijk in de hoop dat er mensen zouden zijn, die deze foto konden thuisbrengen.
We zien een wat verloederd gebouw, dat -volgens mij- op een moskee lijkt.
      Ik benaderde Anne Frid de Vries, een Nederlander die sinds 1997 in Israël woont.
Hij heeft de oplossing gevonden via het volgende briljante betoog uit het ongerijmde:

 

Het betoog


Sinds 1988 is er natuurlijk wel het één en ander veranderd in Israël.
      Ikzelf ben nooit voor 1997 in Israëlgeweest, dus ik zal wel wat moeten rondvragen. Maar afgaande op het plaatje alleen kan ik wel een serieuze gok maken.
     
Het eerste dat opvalt zijn de koepels. Je denkt dan al snel aan Moskeeën, maar dat hoeft niet. Zeker zo'n blauwgeverfde koepel is wat onverwacht. De koepels zijn meestal wit of groen, of goudkleurig als ze fatsoenlijk onderhouden zijn. Dan kan het ook een synagoge of een kerk zijn en op die manier is iedere wat oudere plaats in Israël een kandidaat. Van Beer Sheva in het zuiden, Jeruzalem, Ramle, Yafo en hoe meer je noordwaarts gaat hoe meer kandidaten.
Wat echter daarna opvalt zijn de donkere stenen. Basaltblokken. Daarmee wordt alleen gebouwd op of rond de Golanhoogte (waar de basalt vandaan komt).
      Dat reduceert de mogelijkheden aanzienlijk. Steden als Tzfat of Tverya komen dan in aanmerking. Of de omgeving van Tzfat waar een aantal 'tombes' van beroemde rabbis gelegen zijn en waarvan de blauwe kleur nogal kenmerkend is.
Op de Golan zelf kan ik zo gauw niets anders bedenken dan druzensteden als Majdal Shams. Hoewel, van al die keren dat ik door Majdal Shams ben gereden herinner ik me vooral de laagbouw en het vlakke karakter van de stad. Op de foto zie je iets meer een heuvel.
Tzfat lijkt me de beste kans.
Wat deed ik voordat ik deze mail verzond? Ik spendeerde nog tien minuten met het zoeken naar plaatjes op het internet en vond ondermeer de tombe van Rabi Meir Baal Hanes: (רבי מאיר בעל הנס)
 
Het lijkt me dat dit het is. De tombe is in Tverya (Tiberias).

De reactie

Volgens Wim Bloemendaal kan dat heel goed kloppen.

Hij is diverse keren in Tiberias geweest en was daar inderdaad een keer op zoek naar het graf van een rabbi.
     
En het was ook de verwaarloosde omgeving die hem aansprak

 

TOUR DE FRANCE


(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

 

Jaren nooit iets van begrepen, van die fietstocht in Frankrijk. Tot voor drie jaar terug.
      Klaas Vos, collega bij de radio, zegt tot mijn stomme verbazing dat het theoretisch mogelijk is dat een wielrenner geen enkele etappe wint maar toch uiteindelijk wel de tour! Hij begint me het geklets van Herbert Dijkstra en Maarten Ducrot uit te leggen. Daardoor krijg ik meer inzicht in wat er nu eigenlijk gaande is in die tour. 
  

                   

 

Nu een paar jaar verder, krijg ik door het voortgeschreden inzicht bijna een hekel aan de verslaggeving in de tour en de vervelende spelletjes, trucjes en de vele valpartijen.
      EN KAN NOG STEEDS NIET VATTEN dat men na jaren Armstrong begint aan te pakken die zeven keer de tour won. Waarom zo lang wachten, is dat ook een spel?

Gisteren, de hele dag maar eens aantekeningen gemaakt van wat die Dijkstra en Ducrot maar in hun microfoons kwakken.
      Het sterft van de beeldspraken, de één nog onnozeler dan de ander.

-dood aan de gladiolen

-Wiggins heeft goeie benen vandaag

-die fietst op het binnenblad naar huis

-als ze met Sanchez naar de streep rijden gaan ze naar de slachtbank

-één kilometer boven je theewater rijden

-niemand heeft zijn kruit droog weten te houden

-zie je dat treintje daar

-het tekentafel coursen bestaat niet meer

-Voegler heeft nog een jasje uitgedaan

-Zal het peloton op zijn kant gaan

-Voigt zal iets uit de trucendoos moeten halen

En dan die taal van de renners! Geen renner kan nog zinnen maken zonder dat vreselijke ENNE of MAARE

 

 

 

 

 

Russische dubbeldekkers met ski's en drijvers

 

Hongarije is sinds 2004 aangesloten bij de Europese Unie. Dat heeft natuurlijk zijn voordelen, maar het leidt ook tot bizarre ontwikkelingen. 
     
Neem de ’nationale’ luchthaven van Pécs in het zuiden.
Het werd in 1956 geopend en werd zes jaar geleden met steun van de E.U. heropend na een drastische renovatie.
      Een nieuwe start- en landingsbaan van 1500 meter, een nieuwe terminal, nieuwe hangars en een nieuwe verkeerstoren.
Het moest volledig operationeel worden voor internationale vluchten. Vooral toen Pécs in 2010 culturele hoofdstad van Europa werd.

 

 

In mei dit jaar ben ik er even langs geweest.
      Het vliegveld is klaar maar ligt er verstild en zielloos bij.
Vanachter hekken en prikkeldraad is geen enkele activiteit zichtbaar.

 

 

Er staan twee oude Russische dubbeldekkers. En bij de terminal is nog een helikopter te zien.
      Dat is alles.
Vroeger waren er nog binnenlandse vluchten naar Budapest, Kaposvár en Szeged.
      Maar die bestaan niet meer.

 

                 

 

Volgens de site van de luchthaven is er alleen een contract gesloten met BASe, Budapest Aircraft Services.
      In het zomerseizoen worden -volgens diezelfde site- twee bestemmingen bediend. Burgas in Bulgarije en het Griekse eiland Zakynthos.
Als je verder speurt gaat het om één vlucht per week naar Burgas.
      Bevestiging dat er ook naar Zakynthos wordt gevlogen heb ik niet gevonden.

 

 

Waarom het zo is misgegaan wordt mij niet duidelijk.
      Volgens de aloude Oost-Europese wetten krijg je hier geen antwoord op of men spreekt elkaar tegen.
De baan zou niet goed genoeg zijn. Het geld zou op zijn.
      Maar: men zou er hard aan werken om het vliegveld in de toekomst weer operationeel te maken.

 

Kaposvár

 

 

Ook op het regionale vliegveld van Kaposvár, zo’n zeventig kilometer ten noordwesten van Pécs is het uitermate rustig.
      En daar staan ze weer. Russische dubbeldekkers.
Ik benaderde mijn oud VPRO-collega Wim Bloemendaal, die op zijn weblog regelmatig aandacht besteedt aan ondermeer oude vliegtuigen, oude auto’s en oude fietsen.

 

 

Hij weet dat alle vliegtuigen op de foto’s van het type Antonov An-2 zijn. Bijnaam: Kukuruznik.
      Een toestel dat ontwikkeld werd in 1946 en maar liefst 46 jaar in productie bleef.
Het was multi-inzetbaar en werd bijvoorbeeld gebruikt als transporttoestel, maar ook voor het vervoer van passagiers, als ambulance en in de landbouw.
      Er kunnen ook ski’s of drijvers onder worden gezet. In totaal zijn er zo’n 18.000 toestellen gebouwd.
Een aantal daarvan is in particulier bezit en wordt bijvoorbeeld gebruikt door parachutespringers.

 

 

Als wij een plaatselijke beheerder vragen of we met dit toestel een vlucht kunnen maken, begint hij een beetje te lachen.
      Hij gaat zijn kantoortje in en komt even later terug met de mededeling dat wij een uurtje mee kunnen.

Kosten: 650 Euro.
     
En dat is ook in het Hongarije van Europa veel geld. Erg veel.