Spelletjes en slivovitch

 

Ze is 50 Josefien. Maar sinds een tijdje voelt ze zich tien jaar jonger.
Ze heeft haar ogen laten laseren. Voorts heeft ze d’r haar laten blonderen en is ze naar een schoonheidsspecialiste geweest.

Er kwamen nieuwe kleren, leuke hakschoentjes en een mooie push-up BH.

Ze maakt met haar vriendinnen Daphne, Rietje, Ria, Laila en Josje een cruise met de Ronnie Glass over de Middellandse Zee.
Een schip met meer dan 1700 passagiers.

Ze houdt voor mij een dagboek bij en mailt om de drie dagen. 

 

 

Cruisedagboek 2: Dubrovnik- Kotor- Corfu 

Woensdag 26 augustus; Dubrovnik Kroatië

Vanochtend hebben we met z’n allen een spelletje gedaan.
Rietje heeft een hele stapel van het blad Vriendin meegenomen en wij moesten uitzoeken welke foto we het meest vonden passen bij onszelf.

We deden dat in het grootste restaurant en er kwamen allemaal mannen bij, die zich er ook mee gingen bemoeien.

Nou dit is het resultaat.

JOSJE                                                           RIA                                                         DAPHNE 

RIETJE                                                        LAILA                                                               JOSEFIEN

Mooi opgeknapt 

Wij zijn vannacht vertrokken.
Daarom zit ik nu aan het begin van de middag al op een terrasje in de binnenstad van Dubrovnik in Kroatië .
Wat een prachtige stad is dit zeg.

 

En wat erg dat het in 1991 door de Serviërs vanuit de bergen vrijwel helemaal kapot geschoten is.
Maar het is mooi opgeknapt.

 

Ze noemen het de parel van de Adriatische zee.

Volkomen terecht.

 

 

Land van de zwarte bergen 

Donderdag 27 augustus; Kotor Montenegro

Kotor. Alweer zo’n mooie vestingstad.

Montenegro is het land van de zwarte bergen.
Dat kan je heel goed zien.

Wij hebben een jeep gehuurd en zijn de zogeheten Ladder op gereden.
Een weg met ontelbare haarspeldbochten.

Noorse mannen 

Ik ben hier met Rietje Meinders en twee Noorse mannen. Sven en Sigurd.
      Sven zat achter het stuur. Hij ging soms wel een beetje hard.
Maar hier op dit terras boven op de zwarte berg heb je een machtig uitzicht op de stad en op de zee, die steeds maar blauwer lijkt te worden.
      Sven en Sigurd hebben voor ons -en natuurlijk ook voor zichzelf- een slivovitsj besteld. Dat is een soort pruimenjenever. Heel sterk maar wel lekker.
      We moeten er niet teveel van drinken.

Sigurd is niet bepaald een aantrekkelijke man, hoewel hij zeker tien jaar jonger is dan ik. Hij loenst, heeft een buikje en zijn rossige haar wordt dun. 
      Zijn baardje is weer wel leuk.

Maar nu ga ik stoppen, want Sven en Sigurd vinden het maar raar dat ik steeds aantekeningen maak.
      ‘Schrijf je soms over ons?’, vroeg Sigurd ineens.
Ik heb maar niet gezegd wat ik geschreven had en hem uitgelegd, dat ik voor Ronald een dagboek schrijf.

 

Barstende koppijn 

Vrijdag 28 augustus: Corfu Griekenland.

Ik lig nog in mijn hut. Barstende koppijn. Dat komt van gisteren toen Rietje en ik teveel slivovitsj hebben gedronken. Nadat we terug waren in de stad zijn we nog naar een bar geweest. Daar werd veel gedronken. Op een gegeven moment vroeg ik aan Rietje of ze nou echt verliefd was op onze chef Joost Cornet. 
      Ze begon wat schaapachtig te lachen en zei dat ze juist dacht dat ik verliefd op Joost was.

      Nou Ja zeg! Het idee.
     
Ik moest naar de w.c. en toen ik terug kwam begonnen de Montenegrijnen - zo moet je ze noemen- ieder glas dat ze leeg dronken op de grond kapot te gooien. Het werd een beetje eng, vooral omdat Sven en Sigurd zich er ook mee begonnen te bemoeien.

Sigurd werd heel link, toen een Montenegrijn zich over mij heen boog en zei dat niets zo erg was als dronken Noren. Sven kon nog net voorkomen dat er een vechtpartij ontstond.
      Zelf heb ik ook een glas kapot gegooid. Dat kan zomaar in dit land.
Voorlopig moeten ze maar geen lid worden van de Europese Unie.

Sigurd en de Montenegrijn brachten me later naar bed, maar verder weet ik er tot mijn grote schande niet zoveel meer van af.
Ze hebben behoorlijk ruzie gehad geloof ik.

Laila wilde natuurlijk alles weten, maar ik had dus niet zoveel te vertellen.

Ze keek me aan van: Ja. Ja.!

Ezeltje rijden 

Over een paar uur komen we in Corfu aan.
Een Grieks eiland.

Rietje en Sven gaan dan op ezeltjes rijden.
Sigurd en Ik zijn ook uitgenodigd maar ik weet nog niet of ik wel mee ga.
Als ik me direct nog zo beroerd voel, blijf ik aan boord.

Maar ja.

 

Hoe vaak van je leven kom je nou in Corfu?
Zonde om dan in bed te blijven liggen.

Toch?

Als die ezel die dikke Noor maar kan houden.