Details

Categorie: Algemeen (571)

Gepubliceerd: 10 februari 2022

Beren OP de weg……

(Door Marga de Graaf. bibliothecaresse te Bellingwolde)

Vandaag bestel ik nieuwe stickers voor onze ‘Aanraders’. Bij de nieuwe uitgeverij. Voorheen stuurde ik een mailtje naar de afdeling Media - bestelde wat ik nodig had, eenvoudig en vlot geregeld. Maar goed, blijkbaar was het nodig om deze werkwijze te veranderen.
      Bestellingen moet ik voortaan omslachtig, tijdrovend digitaal doen. Niks mailtje naar collega op de afdeling Media, nee…. ik moet inloggen op een aparte website, daar een aanvraagformulier invullen, in een blanco veld beschrijven wat ik graag wil ontvangen - het liefst zo nauwkeurig mogelijk. Ik doe mijn opperste best om te typen wat ik graag wil hebben: ‘Oranje plectrumstickers met de hoofdletter A. Graag twintig vellen.’ Duidelijk toch? Druk op de verzendknop en ‘woeshhhh,’ weg is de opdracht.

Kortsluiting
Om te checken of men bij de nieuwe opdracht-ontvanger begrijpt wat ik bedoel bel ik met een medewerkster van de drukkerij. ‘Ja hoor, ik zie net uw mailtje binnenkomen, ik begrijp wat u bedoelt en ga kijken wat ik voor u kan doen.’ Toen voelde ik enige reserve door de telefoonlijn op mij afkomen. U weet wel, soms krijg je een onheimelijk voorgevoel bij iets of iemand. Dat heb ik nu ook. Alsof er een stemmetje in mijn oor fluistert… ‘oh, oh,  hier ontstaat kortsluiting, weerstand of nog iets anders.’
      Mijn hoofd staat er niet naar om dit gesprek langer te voeren dan noodzakelijk - ik heb nog veel te doen - en vertrouw er op dat ik volgende week mijn  begeerde stickers in de expeditiekrat aantref. In de bekende gele envelop met daarop mijn naam: t.a.v. Marga. Zo werkt het al jaren. ‘Bedankt voor uw opdracht en nog een fijne dag,’ zoemt nog een tijdje na in mijn hersenen.

      Een dag later krijg ik een mailtje - een mailtje - van onze Coördinator Drukwerk Hoofdkantoor: ‘ Hoi Marga, jouw bestelling kan niet gehonoreerd worden, ik heb hem geannuleerd,’ - en in bedekte termen - ‘je bent namelijke de enige in de provincie die deze plectrumstickers gebruikt.’ Wat krijgen we nou, denk ik. Waarom belt ze me niet even? Er ontstaan allerlei spinsels in mijn hoofd.
      Was mijn voorgevoel toch goed? Die dame van de drukkerij wist hier misschien al vanaf, maar durfde dit niet tegen mij te zeggen. Ik bedenk maar wat om mijn frustratie te sussen.

De Dikke Van Dale

   
\     In de Dikke Van Dale: frustratie: emotionele toestand van iemand die belemmerd wordt in de verwezenlijking van zijn verwachtingen of behoeften. Nou, dat klopt, behalve dan dat ik een ‘haar’ ben, haha!

      En ja, de bieb in Bellingwolde was de eerste in de provincie Groningen die een ‘Aanrader-kast’ introduceerde, mėt herkenbare oranje A’s op de voorkant van de tip-boeken. De oranje A’s stonden voorheen gewoon in onze webshop, klaar om te bestellen bij Media. Hupsieflupsie.
      De onderbouwing en de daaropvolgende handreiking van mijn aardige collega - maar nu even niet - is de A-stickers gewoon weg te laten, ‘ze staan toch in een speciale kast,’ schrijft ze?!

 

Blonde krullenbol    

Ik kan het haar niet kwalijk nemen want, ze werkt niet in de bibliotheek, maar achter de schermen. Deze blonde krullenbol is normaal gesproken een meedenkende collega, maar nu slaat ze de plank mis. Ze vergeet te denken aan onze vrijwillige medewerkers die de teruggebrachte boeken weer in de kasten gaan zetten.
      Hoe moeten zij nu weten dat er zich tussen deze ingeleverde materialen ‘Aanraders' bevinden als er geen oranje A-sticker op zit! De moed zakt me in de schoenen en ik laat het er maar bij. Hou ook op met verklaringen te zoeken of te vragen.

       Toch moet ik weer aan de Dikke van Dale denken, hier staat wel het één en ander in over ‘plank.’ Boekenplank. De plank misslaan’: ‘zich vergissen.’

Nou ja, hoe dan ook - hoedenplank. Nee, stop hoofd. Hoofdzaak, oorzaak, halszaak. Stop! Bedenk een oplossing. Oké, ohmmmmm.

Een stille kracht

Eureka: ‘als uitroep van vreugde bij een plotseling gedane ontdekking.’ Wij hebben in ons team een ‘Stille Kracht.’ Ze heeft een handschrift alsof het gedrukt staat, een lettertype zo gelijkmatig en zeer goed leesbaar.

Met de schaar is ze net zo nauwkeurig. Als iemand ons uit de ‘brand’ kan helpen is dit Anneke. Ik kopieer ons laatste vel plectrumstickers en Anneke gaat zitten knippen - strak langs de lijntjes. Mooier kan zelfs een machine dit niet, zeg nou zelf.

En zo schieten wij met elkaar alle beren VAN de weg….

      Weg: ‘Af te leggen afstand tussen twee plaatsen.’

     ‘Zijn eigen weg gaan.’ Naar eigen inzicht handelen.

Als laatste nog eentje dan: ‘Alle wegen leiden naar Rome.’

Een doel is op verschillende manieren te bereiken.

Honderd dagen?

 

      

       Klik HIER voor alle biebverhalen 

Details

Categorie: Algemeen (571)

Gepubliceerd: 03 februari 2022

(Ontvangen van Theo Uittenbogaard)

besluit

de volgende openbare ruimten vast te stellen

    *   Drs. P-brug (BAG type kunstwerk)

in overeenstemming met de bijbehorende situatietekening

Aldus vastgesteld in de vergadering van 25 janauri 2022

Femke Halsema

Details

Categorie: Algemeen (571)

Gepubliceerd: 01 februari 2022

Geplaatst in januari

31 januari: Verhalen uit de dorpsbieb 97; Nieuwe leestips van Martine

30 januari: Groeten uit de USA 2; De koning van Amerika

29 januari: Beelden1066: Zuidwest Kirgizië (1998)

28 januari: Verhalen van Els 10; Het Jaar van de Tijger

27 januari: Vindsels 94; Hangende keukens

26 januari: Familie 180; Camiel is negentien

25 januari: Groeten uit de USA 1; Amerikanse logica 46=45

24 januari: Beelden 1064; Tasjkent Oezbekistan

23 januari: Gehoorde frasen 374; Wakker blijven

22 januari: Groeten uit Namibië 4: De Penguin eilanden

22 januari: Vindsels 93; Koek-en-Zopie

21 januari: Atlas van de kleinste landen: Yap Micronesia

20 januari: Beelden 1061; Longyearbyen Spitsbergen

19 januari: Verhalen uit de dorpsbieb 96; De Red Hat Society

18 januari: Gehoorde frasen 373; Ingewikkeld

18 januari: Goedemorgen 991; BETER SPAANS

17 januari: Vindsels 92; Weimarhaus

16 januari: Gehoorde frasen 372; Zwangeren & bevallenen

15 januari: Groeten uit Namibië 3: Duitse les

14 januari: Beelden 1060: Lesotho. Groeten uit een hoedenland

14 januari: Gehoorde frasen 371; Hedendaagse communicatie

13 januari: Vindsels 91; Spruitjesgeur

12 januari: Beelden 1058; Liefdesverdriet op de akker

12 januari: Gehoorde frasen 370; Zelfrijdende auto's

11 januari: Atlas van de kleinste landen 148; Chuuk-lagoon Micronesia

10 januari: Groeten uit Namibië 2: Bezeten op zoek naar een vierlandenpunt

10 januari: Beelden 1026; Alle Vindsels (3)

9 januari: Vindsels 90; Noodweer

8 januari: Verhalen uit de dorpsbieb 95; Zomaar weer een dag

7 januari: Atlas van de kleinste landen 147; Chuuk Micronesia

6 januari: Gehoorde frasen 369; De dood in ogen

5 januari: Groeten uit Namibië 1: De Caprivistrip

4 januari: Gehoorde frasen 368; Zelfbewustzijn

3 januari: Familie 179; Keet is negen

2 januari: Vindsels 89; Monsterboekje

1 januari: Audio 117; Muziek bij de borrel

Details

Categorie: Algemeen (571)

Gepubliceerd: 31 januari 2022

Dochters en Huisgenoten

Martine van Bree-Jonink is vrijwilligster bij de bibliotheek in Bellingwolde. Zij leest drie tot vijf boeken per week en doet dat al ‘’een leven lang’’. Hier zijn haar nieuwste leestips.

 
Tatiana de Rosnay: Dit leven is van jou (2021/296 pag.)

De 18-jarige Martin Dujeu woont met zijn vader, een gerenommeerd advocaat, in het rijke district van Parijs. Zijn Zweedse moeder kwam om het leven bij een vliegtuigongeluk toen hij nog klein was. Hij lijkt uiterlijk op haar, herinnert zich een vage geur, maar weet verder niets over haar en dat zit hem dwars. Met zijn vader, die regelmatig nieuwe minnaressen mee naar huis neemt, heeft hij een slechte band. Het enige waar Martin om geeft is zijn hond, de literatuur en zijn enige vriend Oscar, die alleen maar achter de meiden aanzit. Tot grote woede van zijn vader is hij al twee keer gezakt voor zijn eindexamen; alleen in filosofie en literatuur is hij een uitblinker.
      Hij besteedt zijn tijd liever aan het in het geheim schrijven van een roman. Op een ochtend ontmoet hij Célestine, een dakloze dame die haar toevlucht heeft genomen in een portiek vlak bij zijn huis. Hij is met haar begaan, maar wat begint als een ontmoeting vol vooroordelen groeit uit tot een hechte vriendschap met wederzijds vertrouwen. Zij wil zijn manuscript lezen, hij haar dagboekaantekeningen. Als in de strenge winter Célestine in het ziekenhuis belandt wil zij Martin op haar eigen manier nog één keer bedanken voor zijn vriendschap. Tot zijn grote verbazing verandert zijn leven in één klap en wacht hem een mooie toekomst.

Prachtige indringende roman.

Frances Liardet: We moeten dapper zijn (2019/430 pag.)

Begin jaren dertig groeit Ellen op in een welgesteld gezin in het dorp Upton, onder de rook van Southampton. Nadat bekend wordt dat haar vader op grote schaal fraude heeft gepleegd, kiest hij het hazenpad en laat zijn vrouw, zoon (Edward) en dochter berooid achter. Het gezin wordt met de nek aangekeken en leeft in bittere armoede en kou in een krot waar de muizen vrij spel hebben en waar zij hongerlijden.
      Voor Edward lonkt de grote vaart. Ellen is leergierig en weet zich uiteindelijk op te werken tot typiste. Dan ontmoet zij de 20 jaar oudere Selwyn Parr, een erudiete man en eigenaar van de oliemolen. Zij vallen als een blok voor elkaar en trouwen in 1939, vlak voor het uitbreken van WOII. Ellen weet dat hun huwelijk kinderloos zal blijven omdat Selwyn in WOI verwondingen heeft opgelopen die voortplanting onmogelijk maken. Maar hun liefde is alles voor haar.
      Haar leven verandert op slag als er in een bus met evacuees een klein meisje slapend en duim zuigend achterblijft. Ellen ontfermt zich over de kleine en komt erachter dat zij Pamela heet en haar moeder is omgekomen bij een bombardement. Er ontstaat een hechte liefdevolle band tussen Ellen en Pamela. In maart 1944 wordt hun leven ruw verstoord als blijkt dat een wel zeer naast familielid al jaren op zoek is naar Pamela. Vol hartverscheurend verdriet moeten Ellen en Pamela afscheid nemen.

Gevoelvolle roman over de liefde tussen moeder en kind, al zijn zij biologisch niet met elkaar verbonden.

Dinah Jefferies: Dochters van de Dordogne (2021/396 pag.)

Voor het gemak beperk ik mij deels tot de beschrijving op de achterkant van het boek:

Frankrijk, 1944. In het dal van de Dordogne, aan de rand van een klein dorp, wonen drie zussen (twintigers) samen in hun voormalige vakantiehuis. Zij zijn van Brits/Franse komaf, hun vader is overleden, hun moeder woont in Engeland. Hélène, de oudste, probeert de zussen bijeen te houden, helemaal nu de nazi’s steeds dichterbij komen en in naburige dorpen willekeurige executies uitvoeren en de boel platbranden.
      Elise, de rebel, gaat bij het verzet. Florence, de dromer, is naïef en fantaseert over vrij zijn. Zij zorgt voor heerlijke maaltijden, ondanks de karige middelen. Maar dan gaat alles mis, helemaal als er een lang bewaard familiegeheim aan het licht komt dat inslaat als een bom.

Boeiende roman. Eerste deel van een trilogie.

Elizabeth Day: De huisgenoot (2021/382 pag.)

Marisa, een jonge labiele vrouw, ontmoet de 10 jaar oudere Jake. Hij stelt voor te gaan samenwonen en een gezin te stichten. Marisa voelt zich veilig bij hem, al vermoedt zij dat hij ook worstelt met nog niet geuite trauma’s omdat hij nogal afstandelijk is.
      Jake verdient goed, maar als er projecten niet doorgaan en er minder geld binnenkomt stelt hij voor een kamer van hun grote huis te verhuren. De nieuwe huisgenoot, Kate, heeft weinig respect voor de grenzen van anderen. In de ogen van Marisa dringt zij zich op aan Jake en als Marisa zwanger is bemoeit zij zich helemaal overal mee en neemt het huishouden over. Jake schijnt niets in de gaten te hebben.
      Marisa gaat Kate stalken en omdat zij ook Jake niet meer vertrouwt kijkt zij op zijn telefoon. Haar wereld stort in. Vervolgens gaat het verhaal verder over Kate, die al jaren een liefdevolle relatie heeft die onder druk staat omdat hun vurige kinderwens niet wordt vervuld. Totdat……..

Intense psychologische roman over relaties, verlangen en obsessie, met een briljante plotwending.

 Nora Roberts: Ontluiken (2021/492 pag.)

Deel 2 van de Drakenhart-serie (genre fantasy). Breen leert haar magische krachten steeds verder te perfectioneren en wordt door haar geliefde, Keegan, verder opgeleid als een volleerd krijger. Samen binden zij de strijd aan met haar grootvader, de boosaardige verbannen god Odran, en weten hem terug te dringen en zo vooralsnog hun volk te redden. De voormalige minnares van Keegan, Shana, is overgelopen naar de vijand en zint op wraak.

Weer een ‘betoverend’ verhaal, maar wat minder dan het eerste deel toen alles nog nieuw was.

Camille Kouchner: Een grote familie (2021/192 pag.)

Autobiografisch verhaal van een grote samengestelde familie die houdt van debatteren, van lachen en dansen, van de zon en de zomer. Dit is het smeulende, waargebeurde relaas van een vrouw die eindelijk durft te vertellen wat de grote familie lang heeft verzwegen.

      Camille groeit samen met haar tweelingbroer Victor op in een soort commune waar alles draait om vrijheid, blijheid en het eigen gelijk. Zonder verantwoordelijkheden. Hun vader is een gerenommeerd arts en woont in Parijs.     Zij wonen bij hun moeder en stiefvader. Camille merkt dat er iets goed mis is met Victor en komt er achter dat hij regelmatig wordt misbruikt door de stiefvader.
      Victor eist haar geheimhouding en dit breekt haar voor de rest van haar leven op.

Indringende en schrijnende aanklacht tegen de vergoelijking van pedofilie en tegen de lafheid van de elite die kiest voor zwijgen.

 Cathy Bonidan: Ons zwijgen en ons spreken (2021/271 pag.)

 Hierbij de beschrijving zoals vermeld op de achterflap van het boek: Parijs 1956. Annes oom is directeur van een psychiatrische inrichting. Anne raakt er bevriend met Béatrice, opgenomen wegens anorexia. Samen bekommeren ze zich om kleine Chiel, die vanwege zijn onaangepaste gedrag ‘de idioot’ genoemd wordt.
      Maar Béatrice en Anne ontdekken dat er een manier is om contact met hem te krijgen. Jaren later ontdekt een psychologiestudente het dagboek van Béatrice. Waarom stopt dit dagboek abrupt als ze veertien is? Waarom was Anne in de kliniek?
      En wat is er met Chiel gebeurd? Een tedere roman vol melancholie en optimisme. Een fascinerende inkijk in de manier waarop de psychiatrie in de vorige eeuw met kinderen omging.

Mijn mening: Ontroerend verhaal; zeker de moeite waard!

Veel leesgroeten van Martine van Bree-Jonink.

 Klik HIER voor alle biebverhalen